Απογευματάκι στα στενά κοντά στο Μουλάν Ρουζ (αυτολεξεί Κόκκινος Μύλος), το πασίγνωστο καμπαρέ που φημίζεται για τις χορευτικές και ερωτικές παραστάσεις του, κάπου στο 18ο διαμέρισμα, γνωστό και ως Κλινσί (Clinchy), περπατούσα ανάμεσα από τα τσιμεντένια δρομάκια του κατά τα άλλα θερμού Παρισιού. Στον δρόμο μου βρέθηκε ένα παρκάκι κάπως στεναχωρημένο. Έκρυβε μια έκπληξη πολύ γλυκιά, έναν πελώριο τοίχο, αυτόν του «Σ’αγαπώ». Στην χώρα του έρωτα και στην πιο ρομαντική πόλη της Ευρώπης, βρίσκεται ένα έργο «αγάπης» παγκόσμιου βεληνεκούς. Ένας τοίχος με μπλε  πλακάκια, που εκφράζει το πιο αγνό συναίσθημα όλων σε αρκετές γλώσσες, ανάμεσα τους δεν έλειπε και η ελληνική. Ευχάριστη και παιχνιδιάρικη νότα, ανάμεσα στην νεκρή φύση του…